Lezingen, workshops en trainingen over rouw en verlies

'Spreken is zilver, ...'

Of je nu in een hospice, ziekenhuis, uitvaartcentrum, verpleeghuis of revalidatiecentrum werkt, je komt als professional in contact met mensen en hun (naderende) verlies. Ga jij gemakkelijk het gesprek aan? Over iemands eigen dood of die van een dierbare? Over een ziekte die iemands leven is binnengedrongen? Over (lichamelijke of mentale) beperkingen die voor grote vragen en onzekerheden zorgen?

Het leveren van fysieke en praktische zorg is voor veel professionals geen probleem. Het aangaan van gesprekken over existentiële onderwerpen blijkt echter een onderdeel van het werk dat als uitdagend en soms ingewikkeld wordt ervaren. En dat vinden wij niet gek. Het confronteert immers niet zelden met een groot gevoel van onmacht.

Ook als leidinggevende of personeelsmanager in een willekeurige andere branche krijg je te maken met mensen die met hun verliesverhaal en rouw voor jouw neus staan. Een scheiding, een niet vervulde kinderwens of (naderend) overlijden van een naaste. Het heeft impact op mensen en nodigt uit tot maatwerk, maar vooral tot verbinding. Weet jij hoe je het beste kunt reageren? Durf je het gesprek aan te gaan, of laat je dat liever aan iemand anders over? Wat schudt verlies in jou wakker?

Als jij graag met meer (zelf)vertrouwen en gemak een gesprek over (naderend) verlies wilt voeren, wees dan welkom bij de workshop ‘Spreken is zilver…’


Inhoud

In het eerste deel van de workshop zullen we stilstaan bij de vraag wat je als professional bij jezelf ontmoet als je te maken krijgt met (gesprekken over) verlies. Durf jij een gesprek te openen? Hoe verhoud je je tot rouw en verlies? Wat doet het met je? Hierbij zal tevens duidelijk worden dat verlies een overlijden kan betreffen, maar ook ziekte, ouderdom of (andere) beperkingen. We nodigen uit tot ontmoeting én zelfreflectie. Hierbij maken we gebruik van theoretische achtergronden en zullen we je actief in beweging zetten.

Het tweede deel staat in het teken van implementatie. Hoe begin je een gesprek? Wat helpt jou (en de ander) om het te durven? Hoe maak je verbinding? We zullen samen met de deelnemers op zoek gaan naar de ingrediënten die hiervoor nodig zijn. Een interactieve uitnodiging, zodat de professionals zich geïnspireerd zullen voelen hier in de praktijk mee aan de slag te gaan.

Een bijeenkomst met diepgang en lichtheid, met stilstand en beweging en met ruimte voor vragen. Zodat je er alles uit kunt halen wat voor jouw werk van pas kan komen. Na het volgen van de workshop is het bovendien mogelijk een verdiepende training over dit onderwerp te volgen.


Voor wie?

Deze workshop is bedoeld voor alle professionals die meer vertrouwd willen raken met het voeren van een gesprek over (naderend) verlies. We nodigen je uit schroom, ongemak en overtuigingen mee te nemen naar deze workshop. Niets menselijks is ons vreemd. Samen staan we stil bij de drempel die je als professional mogelijk ervaart in het voeren van een gesprek over rouw en verlies. Met een dynamische, interactieve en ervaringsgerichte ontmoeting helpen we je hierin een andere weg in te slaan.

Je zult naar huis gaan met waardevolle bagage die je direct toe kunt passen in de praktijk.


Praktisch

    Vrijdag 9 december 2022

     Etten-Leur

    Workshop 1: 9:30 – 12:30 uur

    Workshop 2: 13:30 – 16:30 uur (VOL)

    Inclusief koffie/thee, fruit en versnapering

     75


     Aanmelden



In-company training op maat

Bovengenoemde workshop kan ook aangevraagd worden als in-company aanbod. Daarnaast biedt Centrum Duo trainingen, workshops en lezingen op maat. Een leerplaats voor alle professionals, die in hun werk te maken krijgen met rouw en verlies. Bemerk jij, dat je je onvoldoende toegerust voelt om dit thema in je werk met vertrouwen tegemoet te treden? Vraag dan gerust een lezing, workshop of (meerdaagse) training aan.

Hoe ondersteun je kinderen, jongeren en/of volwassenen die een ingrijpend verlies hebben meegemaakt of gaan meemaken? Wat kun je betekenen voor mensen die te maken hebben met ernstige ziekte en/of levend verlies? Als leerkracht, hospicemedewerker, pedagogisch medewerker, uitvaartverzorger of gastouder vraag je je dit wellicht af. Ook medewerkers bij de politie, brandweer of ambulance die te maken hebben met heftige, acute situaties worden met verlies geconfronteerd. Hoe comfortabel voel jij je dan als professional? Centrum Duo verzorgt graag een studiedag, training, interactieve lezing of workshop waarin je individueel of als team theoretisch en praktisch gevoed wordt. Zodat je met meer vertrouwen kunt ondersteunen op het gebied van rouw en verlies.

Maar ook over rouw in de samenleving, ziekte in een gezin, rouw in Coronatijd of zelfdoding kunnen lezingen of trainingen aangevraagd worden. We passen de voorlichting inhoudelijk en in omvang naar wens aan, afgestemd op de doelgroep en hulpvraag.

De voorlichting van Centrum Duo is er voor iedereen en wordt op maat gemaakt. Wil je een team medewerkers of vrijwilligers vertrouwder maken met het thema rouw en verlies? Zowel voor een basistraining als een verdiepende training op een specifiek thema kun je bij ons terecht. Wil je als stichting een lezing aanbieden aan geïnteresseerden? Of wil je het onderwerp anderszins op de kaart zetten? Laat het ons gerust weten.

We denken graag met je mee.

Binnenwereld

‘…Ik werk op een begraafplaats en ontmoet nabestaanden met al hun verdriet. Ik ben dus wel wat gewend. Maar die ene keer wist ik echt niet wat ik moest doen. Ouders kwamen hun tweede kindje begraven. Vreselijk…twee kinderen verliezen. Het raakte me zo diep, dat ik met mijn mond vol tanden stond. Ik ben uit puur ongemak maar snel over de praktische zaken begonnen, maar eigenlijk voelde dat niet goed. Hoe kan ik de volgende keer het beste reageren…?’


‘…Hij weet dat hij niet lang meer te leven heeft. Zijn vrouw zit hier in het hospice dag en nacht naast hem, met al haar zorg en liefde. Ze wil het liefst met hem praten over zijn naderende dood, maar hij drukt ieder initiatief tot een gesprek de kop in. Ik vind dat best lastig. Aan de ene kant wil ik zijn behoefte om er niet over te praten respecteren, aan de andere kant lijkt er zoveel spanning in de kamer te hangen. Ik laat het er maar bij, want wie ben ik om hier iets in te forceren…’


‘…Ze heeft een herseninfarct gehad en leek in eerste instantie prima hersteld. Voor haar gezin met jonge kinderen ging ze door. Maar in de loop van de jaren bleek ze fors last te hebben van restverschijnselen en dat resulteert nu in een intensief revalidatietraject hier in de kliniek. Ze kan nauwelijks de drukte van haar kinderen verdragen, zo prikkelgevoelig is ze. Ze vertelt me dat ze zich er zo schuldig over voelt. Ik zeg haar dan dat ze nergens schuld aan heeft. Dat is toch zo?! Maar ja, zij blijft met dat rotgevoel achter. Ik weet me er niet goed raad mee…’


‘…Hij werkt al heel wat jaren bij ons. Een betrouwbare medewerker in onze organisatie. Onlangs is zijn moeder overleden. Ondanks haar ziekte kwam haar dood nog onverwacht. De zachtaardige collega die hij altijd was, is opeens vaker boos en onredelijk. Ik begrijp het best, maar schrik soms ook van zijn reacties. Ik help hem maar vooral bij zijn werkzaamheden. Hij zegt namelijk dat werken vooral afleiding voor hem is…’


'...We zijn een organisatie met beroepskrachten en vrijwilligers die begeleiding bieden in de palliatieve thuiszorg. Iedereen heeft zeer regelmatig te maken met indringende gesprekken met familieleden. We willen op een avond aandacht schenken aan hoe je goed voor de familie en goed voor jezelf kan zorgen...'


'...Als bevelvoerder zie ik de dagelijkse impact in onze dienstverlening. We staan ons mannetje, maar we worden ook geraakt door wat we zien gebeuren. Onlangs hoorde ik in een PodCast dat mannen zich niet altijd moeten vermannen. Dat werd een gespreksonderwerp tijdens een dagdienst met collega's. We willen graag meegenomen worden in het thema 'rouw en verlies'...'


'...De mensen in de hospice hebben heel bewust gekozen voor dit werk. De dood hoort bij het leven, er wordt met heel veel aandacht en presentie gewerkt. Als coördinator van deze locatie bemerk ik een mate van gewoontevorming bij medewerkers. Het is prachtig werk, ik denk dat het belangrijk is dat we regelmatig stilstaan bij de impact en betekenis van ons werk...'

Vertel eens...