Aandacht voor rouw bij jongeren

Verborgen Verdriet

Zodra hij op zijn fiets stapt, voelt hij het verdriet. Eindelijk kan hij zijn tranen de vrije loop laten. Met zijn blik op oneindig fietst hij huilend zijn dagelijkse route. Als de school in zicht komt, recht hij zijn rug, droogt hij zijn tranen en tovert een glimlach op zijn gezicht. Weg ermee! Niemand die het ziet.

Deze jongen zit even later bij jou in de klas. Mét zijn glimlach. Heb je enig idee dat er verdriet achter die glimlach verscholen gaat? Heb je weet van de last die hij draagt, de zorgen die hij heeft?

Veel jongeren nemen onzichtbaar verdriet mee naar school. Dit kan te maken hebben met recent of (veel) ouder verlies. De Coronacrisis heeft hierin een belemmerend effect (gehad), doordat het voor extra verlies én mogelijk een eenzamer rouwproces heeft gezorgd. Jongeren zijn in de afgelopen periode enorm op zichzelf aangewezen geweest. Minder leeftijdsgenoten om verbinding mee te voelen, minder leerkrachten die zicht zouden kunnen hebben op de jongere en minder sociale contacten die voor steun, troost of afleiding konden zorgen. Bovendien was (is) het thuis anders dan normaal; veel gezinnen hebben extra stress ervaren. Ook dit is jongeren niet in de koude kleren gaan zitten, met meer eenzaamheid en isolement tot gevolg. Juist nu er weer contact mogelijk is, is het van groot belang zorg te dragen voor al het Verborgen Verdriet.

Centrum Duo pleit voor een verbindende samenwerking tussen school, leerlingen en ouders. Met een schoolklimaat waarin leerlingen én leerkrachten zich kwetsbaar op mogen en kunnen stellen. Pas als er een bedding van veiligheid is, komen we tevoorschijn. Veerkracht van leerlingen vraagt een sociaal netwerk, waar school een fundamenteel onderdeel van uitmaakt. Samen oog hebben voor leerlingen en hun verlies.

Maar hoe doe je dat als school?


Inhoud

Lessenreeks voor leerlingen

Het is van essentieel belang dat leerlingen zich gehoord en gezien voelen. Het aanbod van een lessenreeks over Verborgen Verdriet is een waardevolle eerste stap. Zodat leerlingen zichzelf en elkaar gaan begrijpen en meer tevoorschijn durven komen. Daarnaast is het belangrijk dat leerlingen zich welkom voelen met zichzelf en hun verdriet. Kinderen die een last met zich meedragen moeten erop kunnen rekenen dat ze op school iemand hebben die er voor hen is. Dat kan een mentor, leerkracht, secretaresse of conciërge zijn. Iedereen in de school kan een anker zijn voor een leerling.

Bijscholing voor medewerkers

Om teamleden bewust te maken van hun belangrijke rol én hen hierin te ondersteunen, is het nodig bijscholing over verlies, rouw en veerkracht aan te bieden. Zodat medewerkers zich capabel en comfortabel voelen in hun ondersteunende functie naar leerlingen. Daarnaast is het belangrijk in dit thema een brug te slaan tussen school en thuis. Zodat er een gezamenlijk veilig vangnet voor de jongeren wordt gecreëerd.

Ouderavonden

Met ouderavonden over dit onderwerp draagt de school uit dat het welzijn van de leerlingen hoog in het vaandel staat. Ouders krijgen meer te weten over verlies bij jongeren en kunnen vragen stellen over hun eigen rol.

Samenwerking in de driehoek leerling-ouders-school is in dit thema dus van wezenlijk belang, met verantwoordelijkheid voor ieder van hen. Bereidheid om te kijken naar de leerling áchter het masker, zodat Verborgen Verdriet zichtbaar mag worden.

Het programma Verborgen Verdriet is altijd een aanbod op maat. Rouwgroepen, themaweken, inspiratiedagen of een extra verdieping voor mentoren behoort tot de (extra) mogelijkheden. We komen graag naar jullie toe voor een verkennend gesprek om de behoeftes te bespreken.


Binnenwereld

'...De workshop rondom verlies bij jongeren heeft mijn ogen geopend en houding veranderd. Als wiskundedocent houd ik me eigenlijk niet zo bezig met de gevoelswereld van jongeren. Ik kan me er moeilijk in verplaatsen, ik heb geen kinderen. Ik heb er persoonlijk al genoeg moeite mee, met ziekte, de dood en rouw. Door de workshop heb ik meer inzicht gekregen en weet nu wat er bij jongeren kan spelen...'


'...Ik heb een mail gekregen van de vader van een leerling, haar moeder is ernstig ziek en vader wil graag een gesprek. Als mentor grijpt me dit aan, ik ken deze leerling al heel lang. In mijn privé leven heb ik net zo'n situatie achter de rug, echt afschuwelijk. Ik zie op tegen het gesprek...'


'...Als zorgcoördinator heb ik al eens wat bijscholing gehad rondom rouw, de inzet op de driehoek is echt een meerwaarde in mijn gesprekken met ouders. Ik let nu meer op de afstemming met ouders in de driehoek...'


'...Als teamleider worstel ik met de dood, dat heeft vooral te maken met eigen ervaringen. Ik kan dat ook loszien van dat wat ik tegenkom bij het team van docenten. Het is een ondergesneeuwd onderwerp, het is wat vaak in de thuissituatie afspeelt. Wij hebben ook onze taak hierin, we willen meer samenwerken met ouders. Hoe komt dit onderwerp ter sprake...?'


'...Er lag een briefje op mijn bureau, ik las dat zijn basketbaltrainer was overleden, 'ik wil er niet over praten, maar het wel laten weten'. Ja, wat doe je dan? Zeg je dan er wel iets over? Ga ik dan toch naar hem toe om een gesprekje te hebben...?'




Praktisch

    In overleg, de training zal op maat worden vastgesteld


    Wil je meer informatie over het programma Verborgen Verdriet?

Ik sta even stil en dat is een hele vooruitgang